blåme

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

calcaedje do francès « blâme » (minme sinse)

Prononçaedje

• AFE :
  • diferins prononçaedjes : /blɒːm/ /blɔːm/ /blɑːm/ (betchfessî å)
  • prononçaedje zero-cnoxheu : /blɔːm/ 

Sustantif

blåme omrin

1. çou k' on dit a ene sakî k' a fwait ene sacwè d' foirt må pol critiker.
   • Leus vers ni s' ebarassèt nén d' powezeyes – li walon di ç' tins la end esteut gote capåbe – moussèt droet e l' åme po fé sclater l' rire, li blåme ou li colere. — Joseph Mignolet, "Li walon å payîs di Lîdje" (1938), p.24 (fråze rifondowe).
   • Vos dvoz tot sofri d' bon cour po l' amour di Diu: les tourmints, les côps d' linwe, les dimintixhaedjes, les blåmes, les abaxhmints, les ahontixhaedjes, les pûnicions, les dispréjhiaedjes — Jean Bosly, ratournant L' imitåcion d' Djezus-Cri.

Ratourneures

1. fé blåme a
   • Portant les vîs uzaedjes, mågré çou k' on raconte,
     Mågré çou k' on vout dire et taper so leu conte,
     Frént blåme, po bén des cåzes, ås cis d' asteure. — Joseph Vrindts, ”Vîx Lîge” (1901), p.143, “Li Trô Bottin” (fråze rifondowe).

Parintaedje

• blåmer, blåmaedje, blåmåve, blåmreye
• ablåmaedje

Sinonimeye

låtche

Ortografeyes

Divant 1900 :

• blâme : E212 ^(lére)

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

• blåme : E1, E34
• blâme : E21
• blan.me : E165

E rfondou walon :

• blåme : R10 ^(lére)

Ratournaedjes

blåme

• Francès : blâme ^(fr), critique ^(fr)
• Rûsse : порицание ^(ru)