briyole
Etimolodjeye
[candjî]Bodje « Brie » (etimolodjeye nén acertinêye).
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes : /bʀɪ.ˈjɔl/
- (pa rfrancijhaedje) /bʁi.ˈɔl/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /bʀi.ˈjɔl/
- Ricepeures : bri·yole
Sustantif
[candjî]singulî | pluriyal |
---|---|
briyole | briyoles |
briyole femrin
- (camaerådreçmint) (abwesson) vén d' avår Hu.
- Cwand dj' a m' ploumet,
Tot boevant l' briyole, l' briyole,
Dji rekinke, fwai des friyoles ! — Louis Lagauche, "L' inmant", (1947), Li briyolet, Tchanson d’on vî Hutwès, p. 143 (fråze rifondowe).
- Cwand dj' a m' ploumet,
Sinonimeye
[candjî]Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
- briyole : LLag
Ratournaedjes
[candjî]briyole
Francès : vin de la région de Huy (nén ratournåve direk e francès)