bwejhler

Walon (Rifondou)

Bodje « bwejhe » avou l’ dobe cawete « -ler » des viebes.

AFE :
- diferins prononçaedjes : /bwɛʒ.ˈle/ /bwɛʒ.ˈlɛ/ /bwɛç.ˈle/ /bwɑç.ˈle/ /bwɑç.ˈlɛ/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /bwɛʒ.ˈle/
Ricepeures : bwejh·ler

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	bwejhele
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	bwejhlez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	bwejhlans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	bwejhelnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	bwejhelrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	bwejhléve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	bwejhele
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	bwejhlé
Ôtes codjowaedjes	come shofler

bwejhler

(v. sins coplemint) (mot d’ boskiyon) côper les åbes po ndè fé do bwès d' tchåfaedje.
- Les ptitès djins ovrént po les cis del hôte: aler poujhî a l' aiwe, abate å bwès, et bwejhler. — Lucyin Mahin.
(v. sins coplemint) (mot d’ houyeu) mete les stançons dins ene voye di houyire, u on terasmint.

Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.

3. (mot d' tcherpetî) mete des ptits bokets di tchvirons inte deus sômîs, po n' nén k' i s' raprotchénxhe. rl a: djoxhler. F. étrésillonner.

4. (vî mot d' forestî) haper des bounès pîces (bwès k' on n' pout nén abate) tot lzès muchiant dins des fagots (ricôpés al minme longueur).

5. tosser foirt et nén crås (come li brut d' on bwejhlî ki screpe des bwès). rl a: bawer. F. avoir une toux rapeuse.

(viebe å coplemint) côper a tos bokets (èn åbe).
- Il a bwejhlé tot l' åbe po m' fé do bwès d' tchåfaedje. — Motî Gilliard (fråze rifondowe).
(viebe å coplemint) (mot des mnujhîs et scrinîs) fé (èn ovraedje di mnujhî).
- Dji m' dimande todi bén ké scrinî k' a bwejhlé ci cofe la.

2. bouxhî so (ene sakî) avou on bwès. rl a: bastorner. F. bâtonner.

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

{{ratour|sinse ratourné Loukîz a : « xxx » |fr= [[#Francès|]] ^(fr)