carbone

Èn årtike di Wiccionaire.
(Redjiblé di carbonijhaedje)
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

WikiLettreMini.svg
Cisse pådje ci do Wiccionaire n’ est co k’ ene esbåtche.
Si vos avoz des cnoxhances so ç’ mot ci, vos nos ploz aidî tot rtchôcant des dnêyes so l’ årtike (clitchîz sol boton «candjî l’ pådje» po radjouter des infôrmåcions.)

carbone [o.n.]

  1. elemint do tåvlea d' Mendeleyev, del troke des nén metås, kinoxhou dizo l' essegne atomike C, li nombe atomike 6, eyet l' masse atomike 12.

On l' trouve dizo sacwantès fômes dins l' nateure a l' estat combiné, c' est li mwaisse compôzant des coirs vicants; c' est eto l' elemint essinciel do tcherbon. So cogne cristalijheye, il fwait do grafite ou des diyamants.

Etimolodjeye: do latén carbo, carbonis (tcherbon).

| carbonijhî [v.c.]

  1. broûler pår, disk' a ndè fé do tcherbon di tos les texhous vicants.

Addjectif[candjî]

| carbonijhî, carbonijheye [addj.]

  1. k' a stî carbonijhî, k' a stî broûlé pår.

Sustantif[candjî]

| carbonijhaedje [o.n.]

  1. accion do viebe carbonijhî.

Addjectif[candjî]

| carbonike [addj.]

  1. (mot d' tchimisse)

acide carbonike: H2CO3. gaz carbonike: gaz rizultat do broûlaedje do carbone pa l' ocsidjinne, di formule CO2; c' est l' gaz k' on rsaetche tot respirant.

Sustantif[candjî]

| carbonate [o.n.]

  1. (mot d' tchimisse) sé ou ester fwait a pårti d' l' acide carbonike.

Sustantif[candjî]

| carbonile [o.n.]

  1. (mot d' tchimisse) radicå bivalint —CO—.

Sustantif[candjî]

| carbonifere [o.n.]

  1. termene djeyolodjike do paleyozoyike, ki va d' i gn a 360 a 286 miyons d' anêyes; insi lomêye paski c' est des foresses do carbonifere k' ont stî fwaites li plupårt es voennes di tcherbon.


Parintêye: