fijheu d’ paskeyes
Etimolodjeye
[candjî]Shûte des mots : « fijheu » + « d’ » + « paskeyes »
Sustantivire
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| fijheu d’ paskeyes | fijheus d’ paskeyes |
fijheu d’ paskeyes omrin
- djin k' emantche des paskeyes, des contes.
- On sot? Neni mamjhele, dji n' so k' on fjheu d' paskeyes. — Émile Wiket, Frûzions dè coûr (fråze rifondowe).
- Li ci ki djåze walon a l' air di si pô d' tchoi !
C' est bon po li ptit peupe et po leus fjheus d' paskeyes ;
Mins ene feye k' on a d' çoula, schoûtez, gn a rén d' parey
Ki do fé l' franskignon et d' fé ene croes sol patwès. — Édouard Remouchamps, Tåtî l’ Pèriquî, 1884, Ake I, Sinne XII, v. 282-285 (fråze rifondowe). - Coula, (i reye) c’ est Horace, on fjheu d’ paskeyes e latén. — Henri Simon, «Li neûre poye» divins «Quatre comédies liégeoises» da Jean Haust (1936), 1889, p.104 (fråze rifondowe).
- (pus stroetmint) conteu.
- A, s' il ouxhe kinoxhou les rujhes do fijheu d’ paskeyes,
Ki va, come ene aronde, avå viyaedjes et veyes,
Fjhant flori dvins les åmes li tinrûle fleur d' amour. — Joseph Mignolet, "Fleûrs di prétins", p.91 (1929), "Li sondje dè mèstré" (1925) (fråze rifondowe).
- A, s' il ouxhe kinoxhou les rujhes do fijheu d’ paskeyes,
Sinonimeye
[candjî]Ortografeyes
[candjî]Ôtès ortografeyes (avou des sourdants nén rkinoxhous) :
I gn a cåzu rén dins ci hagnon ci, mins si vos irîz rnaxhî dins des ôtes motîs, et trover l’ mot « fijheu d’ paskeyes », riherez ciddé li scrijha do mot ki vos î avoz trové, et l’ rahouca do motî el Djivêye des motîs do walon.
