houwêye

Walon (Rifondou)

Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.

Sustantif

houwêye [f.n.]

1. houwaedje.
   • Ci n' fourit k' ene houwêye.

   F. huée blâme, discrédit, mépris, opprobe.

2. taper l' houwêye so (a) ene sakî kidjåzer.
   • Vos m' tapez todi l' houwêye.
   • Di vosse biestreye, c' est mi k' a co yeu l' houwêye— Édouard Remouchamps, Bultén del Societé d' Lidje, Bulletin de 1858, «w:Li savtî», 77-143 (fråze rifondowe).
   • Et les anêyes pôront-st aploure,
     Li vint do progrès fé s' trawêye,
     Cwand tot l' monde ti djetreut l' houwêye,
     Ti trouvrès ene plaece e fond di m' cour— Joseph Vrindts, "Vîx Lîge" (1901), "Ax léheus" (fråze rifondowe).

   F. jeter le blâme, le discrédit, l'opprobe, blâmer, calomnier, médire, jeter la pierre. On dit eto: fé poirter l' donlêye, taper l' hate.

Ortografeyes

Divant 1900 :

• houwaie : E178, E203 ^(lére)

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

• howé : E2

E rfondou walon :

• houwêye : R10 ^(lére), R11 ^(lére)

Li mot n’ est nén dins : E34, R13