macté

Èn årtike di Wiccionaire.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Drapea walon Walon

Pårticipe erirece

macté

  1. Do viebe "macter"
    Il a macté ses cayôs tote el djournêye.

Addjectif

singulî pluriyal
omrin macté mactés
femrin padrî mactêye mactêyes
femrin padvant mactêye mactêyès

macté o.; (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l' no)

  1. Pårticipe erirece, eployî come addjectif omrin, do viebe : "macter".
    1. ki n' vout måy candjî d' idêye.
      Macté, c' est macté ! Mins cwand k' èn ågne fwait a s' môde, c' est ddja l' mitan di si amagnî ! (L. Mahin)
      I n' flairéve nén pus foirt ki di dvant et il esteut todi ossu macté (G. Ghys).
    2. a botons, tot djåzant d' èn åbe ås fruts.
Ratourneures
  1. >> on macté ågne; u: >> on macté bok : ene djin ki n' candje pår nén d' idêye.
Sinonimeye

Ratournaedjes

Sustantif

singulî pluriyal
omrin macté mactés
femrin mactêye mactêyes

macté o.

  1. onk ki n' candje måy d' idêye.
Ratourneures
  1. >> C' est on macté, Bernabé : rime-rame di ptits nos.