macté

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon

Pårticipe erirece

macté

  1. Do viebe "macter"
    Il a macté ses cayôs tote el djournêye.

Addjectif

singulî pluriyal
omrin macté mactés
femrin padrî mactêye mactêyes
femrin padvant mactêye mactêyès

macté o.; (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l' no)

  1. Pårticipe erirece, eployî come addjectif omrin, do viebe : "macter".
    1. ki n' vout måy candjî d' idêye.
      Macté, c' est macté ! Mins cwand k' èn ågne fwait a s' môde, c' est ddja l' mitan di si amagnî ! (L. Mahin)
      I n' flairéve nén pus foirt ki di dvant et il esteut todi ossu macté (G. Ghys).
    2. a botons, tot djåzant d' èn åbe ås fruts.
Ratourneures
  1. >> on macté ågne; u: >> on macté bok : ene djin ki n' candje pår nén d' idêye.
Sinonimeye

Ratournaedjes

ki n' vout måy candjî d' idêye
a botons, po èn åbe ås fruts

Sustantif

singulî pluriyal
omrin macté mactés
femrin mactêye mactêyes

macté o.

  1. onk ki n' candje måy d' idêye.
Ratourneures
  1. >> C' est on macté, Bernabé : rime-rame di ptits nos.