rinte

Èn årtike di Wiccionaire.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
rinte rintes

rinte f.

  1. rivnou k’ on rçût (ou dene a ene sakî) so èn an (e cwårs ou e nateure).
    • payî ene rinte
  2. çou k’ on paye tos ls ans po rinde on epront, oudonbén po on bén louwé.
    • ene rinte di troes moyes et cénk sitîs

Ratourneures[candjî]

  1. viker so ses rintes; u: viker d' ses rintes: viker d' çou k' on rçût come rintes, sins dveur ovrer.
  2. dji n' a ni cins ni rinte po viker : dji n' a ni bén-fonds ni rinte po viker; dj' ô bén, i fåt-st ovrer po wangnî s' pan.
  3. sôres di rintes :
    1. rinte vicantrece: rinte ki s' paye sol termene k' ene djin est vicante (a s' moirt li ci ki payive endè dvént l' prôpietaire) (F. rente viagère).
      • mete si måjhon e rinte vicantrece.
    2. rinte cweråve: rinte ki l’ ci kel doet rçure doet l’ aler cweri lu-minme. (F. rente quérable).
    3. rinte poirtåve: rinte ki l’ ci kel doet payî el doet fé a ene plaece dineŷe, metowe sol tite di rinte. (F. rente portable).
    4. rinte redîmåve: rinte ki pout esse ratchtêye.
      • redîmer ene rinte: ratchter ou fini d' pay ene rinte.

Parintaedje[candjî]

Omofoneye[candjî]

rinde

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : C8, R13

Ratournaedjes[candjî]

rinte