Aller au contenu

rintî

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Bodje «rinte», avou l’ cawete «  »

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
omrin rintî rintîs
femrin rintire rintires

rintî omrin

  1. onk ki vike di ses rintes.
    • I s' freut rintî s' end avaxhe les usteyes François Nyns (fråze rifondowe).
    • Li curé pinse qu’on seûye rintî ;Antoine Kirsch, Li sa'vtî èt l' banquî, 1889.

Ratournaedjes

[candjî]
onk ki vike di ses rintes