sey

Loukîz eto : sèy, sèye.

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Bodje « sèye » (soeye), pa rcomprindaedje di fråzes come « i fât k' i sèye subtil » => i fåt sey subtil; kécfeye avou assaetchance do bodje « sein » (almand pol minme mot, cåzu omofone).

Viebe

sey (aidant viebe)

esse.
- Est i possibe å monde di sey si biesse ! — Motî d’ Bastogne, a « monde » (fråze rifondowe).
- End a mwintes ki vôrént sey a t' plaece. — Motî d’ Bastogne, a « mwint′ » (fråze rifondowe).
- Dispoy tot djonne,
  I fåt k’ i poenne !
  Sacré mestî
  Ki d’ sey cinsî. — Les Djiffs (fråze rifondowe).
- På, lomé a sey èn apoisse da Djezus på veu do Bon Diu, yet li fré Sostinne — LM}, ratournant li Deujhinme lete sint På ås djins d' Corinte (fråze rarindjeye).

Ortografeyes

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

sèye : S40, G202
sèy : S0

E rfondou walon :

sey : R10 ^(lére)

Ratournaedjes

ôte cogne di « esse »

Loukîz a : « esse »

Francès : être ^(fr)

Sourdants

Etimolodjeye: idêye da Louwis Rmåke riprinjhe dins l' ALW2 (lijhåve ciddé); bråmint des waloneus did par la tuzît al rishonnance avou l' almand « sein », aprume ki les viyaedjes la ki l' mot est corant sont-st adossîs al Grande Dutcheye.