stîle

Èn årtike di Wiccionaire.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Alofômes di s(i)- / (e)s-
Mwaisse cogne Avou ene divanceye voyale
(dirî cossoune ; Coûtchant walon)
stîle estîle

Etimolodjeye[candjî]

Calcaedje do francès « style » (minme sinse).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
stîle stîles

stîle o.

  1. (linwince) manire d' adjinçner ene fråze, on tecse.
    • On ratoûne pus voltî på passaedje d' on stîle ås sustantifs a on stîle ås viebes.
  2. manire di håyner ene ouve d' årt.
    • Li stîle rococo, c' est on cadjolé stîle di meubes.
    • C' est on pô drole, come estîle.

Ratourneures[candjî]

  1. stîle grammairrece: stîle del sintake del fråze, metans avou toplin des viebes, u des sustantifs u addjectifs savants
    1. stîle ås sustantifs: manire di fé des fråzes avou bråmint des sustantifs.
    2. stîle ås viebes: manire di fé des fråzes avou bråmint des viebes.
      • Li walon uze pus voltî d' on stîle ås viebes.
    3. stîle riviersé: stîle d' ene powezeye la k' on boket del fråze si vént mete pus ådvant k' on n' l' atindeut.

Ratournaedjes[candjî]

manîre di fé on tecse, ene ouve d' årt

Waitîz eto[candjî]