tîkete

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje «tîke», avou l’ cawete « -ete »

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
tîkete tîketes

tîkete f.

  1. (pitite) tîke.
    • On fjheut do feu dizo l' cuvele di blanc fier po fé cure les linçoûs, les tîketes, les mapes et les siervetes (A. Schmitz).
    • On fayé tchefsî k' ele leyive do djoû, mins po del nute, on cossén d' tiesse avou ene tîkete. Deus covietes k' ele riployive å matén, et les rmete å niût. Pont d' linçoû L. Mahin, Vera.

Sinonimeye[candjî]

tîke

Sipårdaedje do mot dins les pårlers coinreces[candjî]

Basse Årdene

Ratournaedjes[candjî]

± Miniauge.gifLoukîz a : tîke