tigne

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Flag of Wallonia.svg Walon

Codjowas

tigne

do viebe «tignî» :
  1. indicatif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî
  2. suddjonctif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî
  3. kimandeu prezintrece, deujhinme djin do singulî, cogne camaerådrece
    Ti vouss bén djoker !?, dit-st i ci-ci : ti m' acuzes et c' est ti ki m' tigne (F. Quinaux).

Flag of Wallonia.svgFeller diviè 1910.jpg Walon-Feller

Sustantif

tigne f.

  1. tegne.
Sipårdaedje do mot e 20inme sieke

w. do Mitan, w. do Coûtchant


Ortografeyes