Hesta

Èn årtike di Wiccionaire.
(Redjiblé di Hestatî)
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Hesta [n.pl.] ancyin ptit ban del Walonreye, e F. Herstal, divnou intité.

Vî scrijhas: Cheristallius (718), Haristal (777).

Etimolodjeye: aplacaedje di deus mots tîxhons "harja" (årmêye) + "stal" (sitåve), sitåve di l' årmêye.

| Hestatî, Hestatresse [n.dj.] onk (ene) di Hesta. Tchårlumagne, c' esteut-st on Hestatî (D. Boverie).

Disfondowes: Hestatî, -resse, Hestalî.