adjint

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Calcaedje do francès « agent » (minme sinse).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
adjint adjints

adjint o.

  1. (no d’ mestî) ome del police, ou d' on mestî aprepiant.
    • Li sordjant et èn adjint avént såté a tchvå et il avént prins ene triviesse e shuvant dins l' minme direccion G. Lucy (fråze rifondowe).
    • Ces merçunaires la, on lzès lome toursiveuzmint, pa des côps "civils", u " adjint d' surté ", mins i fjhèt a pô près les minmès bouyes ki les sôdårds di l' årmêye.
    • Asteure (estô des tchampetes), c’ est des adjints d’ cwårtî et minme, des côps k’ i gn a, des bénvlants; et co minme des fliketes (Jean-Marie Otjacques).
  2. (mot d’ medcén) vicante sacwè k' est cåze d' ene maladeye.
    • Efouwer, c' est mete a feu les tchås, tot djåzant di l' adjint d' ene maladeye.

Ratournaedjes[candjî]

± ome di mestî del police
± cåze d' ene maladeye