coplêye

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe «copler», avou l’ cawete « -êye »

Prononçaedje[candjî]

Pårticipe erirece[candjî]

singulî pluriyal
omrin coplé coplés
femrin coplêye coplêyes

coplêye f.

  1. Femrin pårticipe erirece (fok dins ene fråze al vwès passive), do viebe : «copler».
    • Les rowes dintêyes n' ont nén seu esse coplêyes.

Ratournaedjes[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
coplêye coplêyes

coplêye f.

  1. trope di djins k' ovrèt eshonne.
    • Dji vôreu bén k' i gn åye on djonne dins l' coplêye. L. Mahin.
  2. (pus stroetmint) (mot d’ houyeu) trope di houyeus ki rmontnut eshonne.
    • Cwand il a saetchî s' monte do gwisset, Benoet a bén veyou k' i n' såreut pus esse del prumire coplêye. F. Callaert (fråze rifondowe).
    • Ene après l' ôte, et todi pareyes, les coplêyes arivnut å djoû : ovrîs å cayô, hertcheus, rapresteus, rebleyeus, moenneus d' bos, boute-feu, porions. F. Callaert (fråze rifondowe).

Ratournaedjes[candjî]

± trope di djins k' ovrèt eshonne