curieus

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén «cūriōsus» (minme sinse)

Addjectif[candjî]

singulî pluriyal
omrin eus
femrin padrî euse euses
femrin padvant euse eusès

curieus o. (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l' no)

  1. ki saye di cnoxhe çou ki n' lyi rgåre nén.
    • Vos estoz trop curieus, m' valet !
  2. ki saye di cnoxhe totès sôres di sincieusès sacwès; ki vôreut bén sawè (ene metowe sacwè).
    • C' est èn ome k' a d' l' apriyesse assez et k' est curieus so l' eplwè ki vos (atåvlez) dins l' gazete (divins «Simon li scrinî»)
    • Dji so curieuscurieus d' vey çou k' ça pout dner come ecomelaedje (Arthur Masson).
    • Po les cis curieus do lére ci documint la, sol ricwirrece Google, tapez : «Hendschel propositions site:walon.org» L. Mahin.
  3. k' on n' s' î atind nén.
    • C' est curieus di les vey sicrire insi, a l' evier.

Ratourneures[candjî]

Sinonimeye[candjî]

  • (ki saye di cnoxhe çou ki n' lyi rgåre nén) : kitchot
  • (k' on n' s' î atind nén) : drole, sbarant

Ratournaedjes[candjî]

± ki saye di cnoxhe çou ki n' lyi rgåre nén
± ki saye di cnoxhe ene metowe sacwè
± k' on n' s' î atind nén

Flag of the Netherlands.svg Neyerlandès[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Modele:Calc-fr-nl «curieux».

Addjectif[candjî]

epitete neute singulî nén defini
+ atribut
tos les ôtes cas
curieus curieuze

curieus

  1. curieus (mot scrît e neyerlandès come e walon) (drole).