curieus

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon

Etimolodjeye

Tayon-bodje latén «cūriōsus» (minme sinse)

Addjectif

singulî pluriyal
omrin eus
femrin padrî euse euses
femrin padvant euse eusès

curieus o. (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l' no)

  1. ki saye di cnoxhe çou ki n' lyi rgåre nén.
    Vos estoz trop curieus, m' valet !
  2. ki saye di cnoxhe totès sôres di sincieusès sacwès; ki vôreut bén sawè (ene metowe sacwè).
    C' est èn ome k' a d' l' apriyesse assez et k' est curieus so l' eplwè ki vos (atåvlez) dins l' gazete (divins «Simon li scrinî»)
    Dji so curieuscurieus d' vey çou k' ça pout dner come ecomelaedje (Arthur Masson).
    Po les cis curieus do lére ci documint la, sol ricwirrece Google, tapez : «Hendschel propositions site:walon.org» (L. Mahin)
  3. k' on n' s' î atind nén.
    C' est curieus di les vey sicrire insi, a l' evier.
Ratourneures
Sinonimeye
  • (ki saye di cnoxhe çou ki n' lyi rgåre nén) : kitchot
  • (k' on n' s' î atind nén) : drole, sbarant

Ratournaedjes

± ki saye di cnoxhe çou ki n' lyi rgåre nén
± ki saye di cnoxhe ene metowe sacwè
± k' on n' s' î atind nén

Flag of the Netherlands.svg Neyerlandès

Etimolodjeye

Modele:Calc-fr-nl «curieux».

Addjectif

epitete neute singulî nén defini
+ atribut
tos les ôtes cas
curieus curieuze

curieus

  1. curieus (mot scrît e neyerlandès come e walon) (drole).