Aller au contenu

djuståcôr

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Calcaedje « justaucorps », lu minme aplacaedje tîxhon di « juste » + « au » + « corps ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
djuståcôr djuståcôrs

djuståcôr omrin

  1. (mot d’ mousseure) (Istwere) sôre di cazake ki seréve li coirsaedje.
    • A poenne a-dj' do pan a magnî;
      mi feme a vindou totes ses cotes :
      ele n' a pus ki deus troes clicotes ;
      mi djuståcôr e-st å lombård,
      Marian de Saint-Antoine, "Paskeye di Djan Sapir, poirtåzaedje di Lidje" (1790) v. 48-51 (fråze rifondowe).
  2. (mot d’ mousseure) (spôrt) serant mousmint di spôrt poirté copurade pazès cmeres.
    Ene fråze d’ egzimpe est co a radjouter.

Ortografeyes[candjî]

Ôtès ortografeyes (avou des sourdants nén rkinoxhous) :
Li mot n’ est nén dins : E1, R10

Ratournaedjes[candjî]

sôre di cazake ki seréve li coirsaedje
serant mousmint di spôrt poirté copurade pazès cmeres