eraire

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri
Wikipedia-logo-en.png Cial, n a des
racsegnes
eciclopedikes so
les eraires

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

dalaedje.gif

eraire [f.n.]

1. (mot des cinsîs) foirt sémpe usteye di bwès, avou djusse on schî et ene cawe, po schaver l' tere divant del semer. Aspite ene nûlêye di coirbås K' ramexhnèt tot l' måva bisteu Ki l' eraire vént d' abouter foû. (H. Simon).. F. araire.

2. (pa stindaedje) simpe tcherowe, mins k' a on rîsse, dabôrd ki rtoûne li tere d' on seu costé. C' est Louwis li dierin k' a djouwé avou ene eraire a Transene; po disroyî: ça aléve bén (ramexhné pa L. Mahin). On dit eto : sémpe brabant. F. charrue élémentaire.

Parintaedje[candjî]

erûle

Ratournaedjes[candjî]