eraire

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Wikipedia-logo-en.png Cial, n a des
racsegnes
eciclopedikes so
les eraires

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

dalaedje.gif

Sustantif[candjî]

eraire f.

  1. (mot des cinsîs) foirt simpe usteye di bwès, avou djusse on schî et ene cawe, po schaver l' tere divant del semer.
    • Aspite ene nûlêye di coirbås K' ramexhnèt tot l' måva bisteu Ki l' eraire vént d' abouter foû. H. Simon (fråze rifondowe)..
    F. araire.
  2. (pa stindaedje) simpe tcherowe, mins k' a on rîsse, dabôrd ki rtoûne li tere d' on seu costé.
    • C' est Louwis li dierin k' a djouwé avou ene eraire a Transene; po disroyî: ça aléve bén (ramexhné pa L. Mahin.
    On dit eto : simpe brabant.
    F. charrue élémentaire.

Parintaedje[candjî]

erûle

Ratournaedjes[candjî]

± simpe usteye po schaver l' tere divant del semer