Aller au contenu

escrokeu

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

No d’ fijheu do viebe : « escroker ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
omrin escrokeu escrokeus
femrin 1 escrokeuse escrokeuses
femrin 2 escrocresse escrocresses

escrokeu omrin

  1. li ci k' blouze les djins po lzî haper leus aidants.
    • C’èsteût Djudas qui v’néve
      Avou lès côpeûs d’boûse, lès voleûrs, lès vårins,
      Lès èscrokeûs, lès feumes di djôye, lès pampayårs
      Tote li raskaye sins no qu’on troûve divins lès vèyes
      — Joseph Mignolet, "Li tchant del croes", 1932, p. 89.

Sinonimeye

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
Ôtès ortografeyes (avou des sourdants nén rkinoxhous) :

I gn a cåzu rén dins ci hagnon ci, mins si vos irîz rnaxhî dins des ôtes motîs, et trover l’ mot « escrokeu », riherez ciddé li scrijha do mot ki vos î avoz trové, et l’ rahouca do motî el Djivêye des motîs do walon.

Ratournaedjes

[candjî]
escrokeu