Aller au contenu

fouya

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « fouyî » avou l’ cawete « -a ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
fouya fouyas
Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.

Sustantif[candjî]

fouya omrin

  1. fouyaedje
    • Po k' èn åbe soeye foirt et åyaxhe on bon fouya, i lyi fåt po cmincî des felès raecenes (dins l' Moxhon d' Ônea).
    • El moxhon a fwait s' nike dins les fouyas Motî del Lovire (fråze rifondowe).
    • Les coxheas sont gårnis; les fouyas seront vetes Andrée Flesch (fråze rifondowe).
    • Nos dvéns afroyî ene pî-sinte dins les bouxhons et les fouyas (J.F. Brackman).
    • Il aveut veu on gros pemî planté å mitan do monde, avou des fouyas ki balént disk' a tere et tot plin d' puns (W. Bal).
    • Agritcheté au bloûw di li stwèlî,
      Tot jusse yinte fouyas èt nûléyes
      Dji vôreûve yèsse vosse pitit nid,
      Po-z-î rapaujî vos-idéyes
      Jacques Desmet, Dêrènes bates, On p’tit cour, 2014.

F. branchage, frondaison.