sedjoû
Etimolodjeye
[candjî]Bodje vî francès « sejor » (minme sinse).
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes : /sɛ.ˈd͡ʒuːʀ/ /sɛ.ˈʒuːʀ/ /sɛ.ˈd͡ʒuː/ /se.ˈd͡ʒuːʀ/ /se.ˈʒuːʀ/ Prononçaedje a radjouter
- prononçaedje zero-cnoxheu : /sɛ.ˈd͡ʒuː/
- Ricepeures : se·djoû
Sustantif
[candjî]singulî | pluriyal |
---|---|
sedjoû | sedjoûs |
sedjoû omrin
- (cronolodjeye) tins passé ene sawice.
- C' e-st on bea sedjoû — Motî Haust (fråze rifondowe).
- Fé on sedjoû di troes moes a Åb, a Åxh — Motî Forir (fråze rifondowe).
- Li sedjoû di Paris ni lyi agreye nén — Motî Forir (fråze rifondowe).
- Dispoy ki vs estoz el penance
Vos rapelez vs ci bea sedjoû ?— Martin Lejeune, “ Œuvres lyriques du poète Martin Lejeune” p.137, « L’ andje dèl têre » (fråze rifondowe).