sidje
Etimolodjeye
[candjî]Tayon-bodje latén « sediculum » (ashia, tcheyire, xhame).
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes :
- /siːt͡ʃ/
- (pa rfrancijhaedje) /sjɛːʃ/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /siːt͡ʃ/
- diferins prononçaedjes :
- Ricepeures : nén rcepåve
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| sidje | sidjes |
sidje omrin
- sacwè k' on s' ashît dsu.
- Dji rleve li sidje di l' oto a make, po n' nén aveur må m' dos.
Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.rl a: ashida, ashidwere. burtale di sidje : cingue et burtele des sidjes d' ene oto, po n' nén esse cobouté s' i gn a èn accidint. F. ceinture de sécurité.
- plaece, plaece k' on-z est.
- Elle aveut tchoezi s' sidje
Sol pus hôte tour di Lidje,
Sol clokî d' Sint Lambiet. — C.N. Simonon, Powezeyes e patwès d’ Lidje (fråze rifondowe).
- Elle aveut tchoezi s' sidje
- plaece å pårlumint, dins ene hôte assimblêye, dins on consey. C' esteut l' pårlumint d' l' Impire, wice k' avént des sidjes totes les teres d' Impire, kel fjheut.
- (mot d’ militaire) long dimoraedje d' ene armêye åtoû d' on tchestea, d' ene veye po sayî del prinde.
- Gn a troes tecses, sicrîts e latén – come di djusse di ces trevéns la –, ki racontèt l’ sidje di 1141 — Lucyin Mahin, ratournant Léon Thomas.
