sidje

Èn årtike di Wiccionaire.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « sediculum » (ashia, tcheyire, xhame).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
sidje sidjes

sidje o.

  1. sacwè k' on s' ashît dsu.
    Dji rleve li sidje di l' oto a make, po n' nén aveur må m' dos.
dalaedje.gif Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.

rl a: ashida, ashidwere.  burtale di sidje : cingue et burtele des sidjes d' ene oto, po n' nén esse cobouté s' i gn a èn accidint. F. ceinture de sécurité.

2. plaece, plaece k' on-z est. Elle aveut tchoezi s' sidje Sol pus hôte tour di Lidje, Sol clokî d' Sint Lambiet (C.N. Simonon).

3. plaece å pårlumint, dins ene hôte assimblêye, dins on consey. C' esteut l' pårlumint d' l' Impire, wice k' avént des sidjes totes les teres d' Impire, kel fjheut.

  1. (mot d' militaire) long dimoraedje d' ene armêye åtoû d' on tchestea, d' ene veye po sayî del prinde.
        • Gn a troes tecses, sicrîts e latén – come di djusse di ces trevéns la –, ki racontèt l’ sidje di 1141 L. Mahin, ratournant Léon Thomas.

Parintaedje[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

  • F. siège.