tchîf

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje latén « caput »

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
omrin tchîf tchîfs
femrin tchîftinne tchîftinnes

tchîf o.

  1. li ci k’ est mwaisse dins on buro, ene binde di djins.
    • El tchîf, c’ esteut on grand, avou ene bele calote.
    • Tos ces "oyi" k’ elzî faleut dere, a zels, todi: oyi tchîf, oyi patron, oyi mwaisse, oyi monsieu l’ curé, oyi monsieu l’ Baron. J. Bodson.

Ratourneures[candjî]

  1. onk k’ est s’ tchîf : onk k’ overe a s’ boûsse.
  2. tchîf di buro : mwaisse dins ene administråcion.
    • C’ est ki, vaila å staminet ci n’ esteut nén li ptit tchîf di buro k’ esteut ashid padvant leye. C. Denis.
  3. tchîf d’ orkesse : onk ki moenne èn orkesse classike.
    • Li moxhe si prind po on tchîf d’ orkesse et zigzonzece a-z atraper l’ tournisse. — R. Goeminne, (sourdant a completer).

Sinonimeye[candjî]

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Pwaire minimom[candjî]

  • tchife (bokete del tiesse, la k’ on båjhe)

Ortografeyes[candjî]

Divant 1900 :
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

tchîf
± onk k’ est s’ tchîf
± tchîf di buro
± tchîf d’ orkesse