Aller au contenu

veke

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Sibetchaedje di « eveke », lu-minme do tayon-bodje latén « episcopus » (minme sinse), lu-minme do bodje vî grek « ἐπίσκοπος » (epískopos) (sorwoeyant, controleu).

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
veke vekes

veke omrin

  1. (rilidjon crustinne) (vî vî mot) mwaisse di l' Eglijhe d' ene sawice (sititche ou dyoceze), ki les priyesses sont ses djins da lu, po pretchî, dire messe et dner les sacramints e s' plaece.
    • La l’ curé si mete a lére li lete pastoråle, ki n’ finixh pus, k’ a stî evoyeye på veke. Gabriyel & Gabriyel.

Parintaedje

[candjî]

Mots d’ aplacaedje

[candjî]

Ratournaedjes

[candjî]
mwaisse des curés Loukîz a : eveke