voler evoye

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Aplacaedje di : «voler» + «evoye».

Vierbire[candjî]

voler evoye (v. å spitron) (v. sins coplemint)

  1. endaler, e volant, tot djåzant d' èn oujhea, d' èn inseke.
    • Des cints d' blancs oujheas, rimetous dins l' pitit bwès, volît evoye å prumî côp d' fizik.
    • Sol cerijhî, l' agaesse s' a sorlevé d' on plin côp, et voler evoye, e riyant d' tos ses pus foirts J. Selvais (fråze rifondowe).
  2. esse epoirté pal grande air, pa ene esplôzion.
    • Li toet va voler evoye
    • Il a metou l' mene dins li stouve, et cwand ça a peté, tot li dvant del sitouve a volé evoye
  3. end aler tot djåzant do tins ki passe.
    • Djalot tins, t-i possibe ki les moumints d' bouneur,
      Ewou çki nosse plaijhi nos berceye dins ses waches,
      Volexhe evoye si rade ki les cis ki l' måleur
      Tafwaitmint nos rabaxhe ? J. Schoovaerts, ratournant Lamartine (fråze rifondowe).

Sinonimeye[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

± voler å lon
± esse epoirté på vint
± endaler pol tins ki passe