evoye

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Aplacaedje di : «e» + «voye».

Prononçaedje[candjî]

Adviebe[candjî]

evoye (nén candjåve)

  1. metou (metowe) sol voye po-z aler å lon.
    • Vo nos la evoye
  2. nén la.
    • Il est evoye.
    • Elle est tofer evoye.
    • I dmeure lontins evoye.
    • Li viye bribeuse bouxhe a l' måjhon d' on botchî, Mins l' botchî est evoye a messe F. Dewandelaer (fråze rifondowe).

dalaedje.gif

  1. k' a nd alé (+ viebe).
    • Il est evoye doirmi.
    • Dj' esteu evoye fener.
    F. parti.
  2. å lon.
    • Va-z è evoye ! F. va-t-en ! >> vo l' la å diåle evoye: il est evoye foirt lon.
    F. au diable vauvert.
  3. bén avancî (eye) po reyussi dins on mestî, dins s' manaedje, bén escourci (eye), tot djåzant d' on moteur.
    • Il est evoye, asteure k' il a atchté s' måjhon.
    • Vola l' moteur evoye, ci côp ci.
    F. bien parti(e).
  4. cåzu sô.
    • Cwand dji l' a cwité, il esteut ddja bén evoye; et i nd ont co seur riboevou après.
    F. saoul(e), ivre.
  5. mwais, mwaijhe, k' est ki s' måvele.
    • Vo l' la evoye; ti nel såreus råjhner. F. enfiévré(e), exité(e), fâché(e), emballé(e). >> Vo l' la evoye so s' tchôd cayô: vo l' la ki monte e smince (ki s' mwaijhixhe).
    F. flambant de colère, hyperexcité.
  6. edoirmou (owe). Ni fjhoz pont d' brut, la l' gamene evoye.
  7. (evoye po todi) moirt, moite.
    • Ci côp ci il est bén evoye: dins wai d' tins, i s' vont apougnî po l' eritance.
    • Dispoy ki s' feme est evoye , il est tot disbårté. >> Bén il a stî rade evoye: il a morou sins esse malåde, k' on n' sî atindeut nén.
    F. mort inopinément.
  8. toumé (-êye) flåwe, tcheyou (owe) dins les pemes.
    • Gusse est bén evoye; il a d' l' aiwe plin l' boke et i fwait des gargouyes; on lzî creye: "Houmez l' aiwe foû del boke !" (E. Pecheur).
    rl a: toumer evoye.
    F. évanoui(e).
  9. flåwe tot djåzant des ouys, des orayes.
    • Dj' a m' vuwe si evoye, savoz !
    F. faible, affaibli(e), déficient(e).
  10. k' a peté, tot cåzant d' ene tchedje esplozive.
    • Li mene n' est nén evoye.
    F. éclaté(e).
  11. houte, fini (eye).
    • L' ivier est evoye.
    F. fini(e), terminé(e).
  12. distindou (owe) tot djåzant d' on feu. Pocwè ki l' feu est evoye ? éteint(e).
  13. assoçné a on viebe po fé ene vierbire, ki l' sinse est diferin do mwaisse viebe. Il a corou evoye come on fonnet. Ça a stî on bizaedje-evoye djenerå.

Ratourneures[candjî]

  1. dj' estans evoye dijhêye po s' mete e-n erote " On y va ? ".

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

± sol voye po-z aler å lon
± nén la


Mot-fråze[candjî]

evoye (nén candjåve)

  1. dene l' ôre d' end aler.
    F. partons ! en route !
    • So on postea, on pleut lére: CAMBRAI, a ene dijhinne di kilometes... Evoye, nozôtes... (P. Rousselle).

>> Hay evoye !: rafoircixh l' ôre d ' endaler. Ladso, hay evoye, nozôtes, po Xhoutsiplou ! Ça fwait k' on va fougnî dvins tos les ridants po trover ene plakete, cori dins tos les colidôrs, ricopyî çou k' on nd a mezåjhe, rivni, ricopyî tot li bazår so si deure plake et hay evoye !. L. Hendschel. F. allez, en avant ! >> evoye po les waides°.

  1. a l' ouxh ! (ôre po tchessî ene djin).
    • Alez, evoye di cial, vos, rénnvåt !
    F. dehors!

Codjowas[candjî]

evoye

  1. indicatif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî, do viebe «  evoyî ».
  2. suddjonctif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî, do viebe «  evoyî ».
  3. kimandeu prezintrece, deujhinme djin do singulî, fôme camaerådrece, do viebe «  evoyî ».