vroûl

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Calcaedje do francès « velours », avou rbetchfessaedje do R (tchuze d’ ene sorwalonde come rifondowe).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
vroûl vroûls

vroûl omrin (cåzu todi singulî)

  1. (nén contåve) sôre di bele doûce sipesse sitofe.
    • Paski, dzeu l' cotjhea del veye,
      Ki des fleurs d' ôr gåyotèt,
      Mins k' les målès yebes watlèt,
      Cossén d' vroûl hozlé d' foubreye— Émile Wiket, "Fruzions d' cour", "Mins poqwè" (fråze rifondowe).
    • I brouhintêye a ptitès gotes so m’ brune cazake di vroûl Jacques Desmet, On Sånî a pårt.
  2. (pa stindaedje do sinse) tolminme kéne douce poyowe matire.
    • Leu rodje pea del maweure petchale,
      Li vlour del pîxhe sont pus grossirs
      Ki leus tchoufletes rôzes a foxhalesMartin Lejeune, “ Œuvres lyriques du poète Martin Lejeune” p.127, « Lès-èfants » (fråze rifondowe).

Parintaedje[candjî]

Mots vijhéns[candjî]

{{Boesse|c=2|tite=tolminme kéne douce poyowe matire|

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

vroûl

Waitîz eto[candjî]

Lijhoz l’ årtike vroûl so Wikipedia