Aller au contenu

wandion

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Bodje almand « Wandlaus ».

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
wandion wandions

wandion omrin

  1. (no d’ inseke) inseke ki dmeure dins les lét nén candjîs et hagnî les djins k' î doirmèt, ki l’ sincieus no, c’ est : Cimicidae
    • Li pôve wandion si plaijheut la si må k' abaga-t a Tcherate Marcel Slangen (fråze rifondowe et rarindjeye).

Ratourneures

[candjî]
  1. gurzale di wandion : noere gurzale.
    • Vos n' magnrez måy pus mes åmonnes !
      K' av fwait d' mes gurzales di wandion!…
      Louis Lagauche, "Les belès-eures" (1928), p. 71 (fråze rifondowe).

Sinonimeye

[candjî]

Sipårdaedje do mot

[candjî]

w. do Levant

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Sipårdaedje do mot

[candjî]

w. do Levant, Basse Årdene

Ratournaedjes

[candjî]
wandion