Aller au contenu

zabea

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

No d’ djin, divnou on cmon no : Zabea (omrin di «Zabele»), çou ki dene on mot avou l’ cawete « -ea ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
zabea zabeas

zabea omrin (vî mot)

  1. ploreu(se) d' etermint, ki s' meteut divant l' coirbiyård.
    • «Plorez, zabea, vla l' doû k' eva», k' on djheut å ploreu por lu kimincî ses dislamintaedjes.
    • On sint ki, si totes ces djins la årént des fiziks et serént ene sadju inte Alep et Damasse, gn åreut des moirts a fé anoncî des zabeas — Lucyin Mahin.
  2. feme di rén.
    Ene Magrite, ene beguene, on zabea frént danser l' diåle dins on boestea.
  3. grande biesse di feme.
  4. brut, tapaedje.

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : R13, E203, E165, E170

Ratournaedjes

[candjî]
ploreu d' etermint
feme di rén
grande biesse di feme
  • Francès : grande niaise