aidance

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

dalaedje.gif

aidance [f.n.] accion do ci k' end aide èn ôte. F. aide, assistance, secours. I n' ont pont yeu d' aidance di leus efants. Li hierdî, c' esteut sovint èn ome k' aveut dandjî d' aidance: soeye-t i èn ôrfulin, soeye-t i èn ome sitroupyî å bresse u a l' ouy (L. Mahin).

Disfondowes: édance, êdance, êdonce, indance.