arcandje
Etimolodjeye
[candjî]Tayon-bodje latén « archangelus » , lu-minme do Modele:grc « ἀρχάγγελος », (minme sinse)
-
l' arcandje Sint Mitchî -
l' arcandje Gabriyel anonce a Mareye k' ele serè li mame di Djezus -
l' arcandje Rafayel et Tobeye
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes : /aʀ.kɑːt͡ʃ/ /aʀ.kɑːʃ/ /aʀ.kɑːd͡ʒ/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /aʀ.kɑːt͡ʃ/
- Ricepeures : ar·candje
Sustantif
[candjî]arcandje omrin et femrin
| singulî | pluriyal |
|---|---|
| arcandje | arcandjes |
- (e l’ eglijhe catolike) (mot d’ rilidjon) onk des set mwaisses andjes ki les pus rilomés sont Rafayel Gabriyel et Mitchî.
- Lès andjes èt lès arcandjes sont mouwés d' rèspèt d'vant vos — Jean Bosly, ratournant L' imitåcion d' Djezus-Cri.
- Dè veûy çoula, Michél ènn' åreût bin tchoûlé. Mins ine arcandje ni tchoûle nin. — Jean-Pierre Dumont, Tot toûrnant lès pådjes, p. 97.
Parintaedje
[candjî]Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
