Aller au contenu

behotant

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « behoter » avou l’ cawete « -ant ».

Prononçaedje[candjî]

Addjectif[candjî]

singulî pluriyal
omrin behotant behotants
femrin padrî behotante behotantes
femrin padvant behotante behotantès

behotant omrin (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l’ no)

  1. k' est foirt basse, come onk ki behote, tot djåzant d' ene vwès.
    • Avou s' pitite behotante vwès, avou si ptit coir di franc Mongol, racrapoté dvant l' ådje, et ses pates d' åwe ki rexhént foû di deus ptits ebridlés ouys, to n' åreus nén yeu creyou ça d' lu Lucyin Mahin, Vera.


Parintaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Ôtès ortografeyes (avou des sourdants nén rkinoxhous) :

I gn a cåzu rén dins ci hagnon ci, mins si vos irîz rnaxhî dins des ôtes motîs, et trover l’ mot « behotant », riherez ciddé li scrijha do mot ki vos î avoz trové, et l’ rahouca do motî el Djivêye des motîs do walon.

Ratournaedjes[candjî]

assaetchant dins on mwais sins