Aller au contenu

brouhaha

Èn årtike di Wiccionaire.

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
brouhaha brouhahas

brouhaha omrin

  1. disdut, samrou, ramdam.
    • Adon, cwand dj' a fini m' tournêye,
      Po cwiter tos les brouhahas,
      Dji prind l' pus gros di mi atelêye
      So mi spale et pwis dj' endè rva. Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.134, Treûs-oûs po ‘ne pèce ! (1906) (fråze rifondowe).

Sustantif

[candjî]

brouhaha omrin (nén contåve) todi singulî

  1. (brut) ramdam, roumdoudoum, araedje, deram, dero, disdut, potin, boucan, rigodon, berdouxhreye, traeyin, brut d’ diåle, brut d’ tos les diåles, brut d’ infier (Loukîz a : « araedje »)

Sinonimeye

[candjî]