djine

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye 1[candjî]

Calcaedje di l’ inglès « jean », padecô eto dizo cogne pluriyale (jeans). Dataedje do mot : 1970.

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
djine djines

djine o.

  1. (mot d’ mousseure) bleuwe marone di foite toele, sovint splincante.
    • Elle aveut on bén splinctant djine avou ene lådje cingue di cur.
    • Dire ki dji m’ moussive come ene sins-oneur, avou mes marones-djines todi pus splincantes L. Mahin, Moude a rvinde.
    • Tos les djoûs al nute, cwand ele rarivéve e s' cotche avou si biciclete, ele si discandjive raddimint, rissaetchî si marone-djine, si taye et si ptite calote, eyet mete ene grande lådje fene cote po-z esse a si åjhe, avou on noret d' tiesse po ravôtyî ses tchveas L. Mahin, Vera.
  2. (mot d' costire) bleuwe sitofe del minme cogne.
    • Ele s' a atchté ene pitite camizole di djine; elle est mo prôpe avou ça.
Parintaedje[candjî]

marone-djine

Ortografeyes[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
  • djine : R9
Ratournaedjes[candjî]
djine

Etimolodjeye 2[candjî]

dalaedje.gif

    • Gn a co on discatibulant dominne ki vos seroz etrinnés (u etrinnêyes) divins : les emacralaedjes, les rbouteus, les fakirs, les djines, et les egzôrçulaedjes L. Mahin, Vera.