Aller au contenu

doguete

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

S’ i gn åreut ene sakî ki sepreut cwè åd fwait di l’ etimolodjeye di « doguete », el pout stitchî vaici.

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
doguete doguetes

doguete femrin (cåzu todi singulî)

  1. dobleure (volêye di côps et pierdaedje sins rispiter).

Ratourneures

[candjî]
  1. fote ene doguete : diner ene volêyes di côps.
  2. ramasser ene doguete : riçure ene volêyes di côps.

Sipårdaedje do mot

[candjî]

Coinrece Payis d’ Nameur et d’ Nivele.

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : C8, R13

Ratournaedjes

[candjî]
doguete