eritance

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Wikipedia-logo-en.png Racsegnes eciclopedikes
po tos les sinses
do mot «eritance»

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « eriter » avou l’ cawete « -ance ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
eritance eritances

eritance f.

  1. eritaedje d' ene djin ki vént d' mori.
    • K' i dene ses afwaires come eritances azès Baronhé Sintake Rimåke (fråze rifondowe).
    • Èm viye caftire, C' est po docuns l' ramasse-poûssire El feraye k' on dene å lokî; Mins mi eritance, èm viye caftire, Mete do bouneur plin mes deus iys. A. Neufort (fråze rifondowe).
    • Les efants ont leu pårt d' eritance, mins l' mame wåde l' uzufrut so totafwait.
  2. totès sacwès, biyolodjikes ou cultureles, ki vnèt des tayons et ratayons.
    • Li lingaedje da nozôtes, c' est on boket d' nosse veye L' eritance des tayons k' i n' fåt nén fastrouyî. J. Boucher (fråze rifondowe).

Ratourneures[candjî]

>> maladeye d' eritance : maladeye di famile.

Sinonimeye[candjî]

Mots vijhéns[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

± totès sacwès, biyolodjikes ou cultureles, ki vnèt des tayons et ratayons