eriter

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « hereditare » (minme sinse).

Prononçaedje[candjî]

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) erite
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) eritez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) eritans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) eritnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) eritrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) eritéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) erite
pårt. erirece (dj’ a, vos av) erité
Ôtes codjowaedjes sipepieus tåvlea

eriter

  1. ((v. å coplemint nén direk eployî avou li dvancete ) avou "di") riçure (ene sacwè) d' ene djin k' est moite.
    • Tûtûte, valet, c' est mi k' erite des tchamps da Noneye. A. Laloux, Mi ptit viyaedje des ans å long (fråze rifondowe).
    • Dj' a des pårcions dvin les minres do Catanga, et Victor eritrè d' ene pårt des accions. E. Sullon (fråze rifondowe).
    • Gn a nén todi grand tchoi a-z eriter. M. Colombin (fråze rifondowe).
  2. ((v. å nén dit coplemint)) riçure les béns d' on moirt, d' ene moite.

Parintaedje[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

± riçure d' ene djin k' est moite