eritaedje

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Wikipedia-logo-en.png Ciddé, i gn a des
racsegnes
eciclopedikes so
l' eritaedje

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « eriter », avou l’ cawete « -aedje »

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
eritaedje eritaedjes

eritaedje o.

  1. no d’ fijhaedje et no di çou k’ est fwait (accion et si adierça) do viebe «eriter».
    • C' est kés lwès ki vont, po l' eritaedje di béns foû payis ?
  2. (pus stroetmint) béns k' on rçût d' on moirt, shuvant les rîles do payis.
    • Ele ni nos lait, come eritaedje, k' on hopea d' vîs eritaedjes D.T.W.
    • Eritaedje et pårtixhaedje, ça n' fwait nén bon manaedje (C. Derycke).
  3. rujhes, trait d' caractere k' on a come ses parints ou d' ses tayons, k' i shonne k' on nd a erité.
    • Si feye k' end esteut consyinne (k' il aveut viké tot veyant voltî ene comere k' on lyi aveut espaitchî d' maryî) av riçû l' eritaedje, et d' ké manire ! (R. Dedoyard)

Parintaedje[candjî]

Miniauge.gifLoukîz a : « eriter »

Sinonimeye[candjî]

eritance

Dizotrins mots[candjî]

testamint

Ratournaedjes[candjî]

± béns k' on rçût d' on moirt