foumire

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « fumer » avou l’ cawete « -ire ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
foumire foumires

foumire f.

  1. gaz ki schape d' on feu.
    • Sol boird di Same, et pierdou dins l’ foumire, Vola Couyet, avou s’ clotchî crawieus. J. Bertrand (fråze rifondowe).
    Deus côp par moes, dj’ a m’ rimpleye di vinaigue, èm goyî discrahyî, et dji n’ sai pus hote a cåze des foumires, dit-st i l’ cocmwår. C. Colonval (fråze rifondowe).
    • Popa aveut sayî co traze sôres di betchs di grawe divins des potêyes mins ele crexhént sot; ele ni polént viker a cåze des foumires. G. Alexis (fråze rifondowe).

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

foumire