miråke

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

S’ i gn åreut ene sakî ki sepreut cwè å dfwait di l’ etimolodjeye di « miråke », el pout stitchî vaici.

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
miråke miråkes

miråke o.

  1. sacwè k’ arive, k’ on pinséve impossibe, et k’ on croet dveur a des foices foû-natureles.
    • El fåt bén rconexhe, pol djoû d’ ouy, end a pus waire a croere åzès miråkes. J. Schoovaerts (fråze rifondowe).
    • Cwand m’ mame m’ a yeu prins dins ses bresses, tos les mås avént dzarté ; on vraiy miråke. C. Thonet (fråze rifondowe).

Parintaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

E li scrîta (1100-1600) :
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

sacwè k’ arive, et k’ on pinséve impossibe

Mot-fråze[candjî]

miråke (nén candjåve)

  1. po criyî si sbarmint po ene sacwè k’ arive et k’ on n’ pinséve nén possibe.
    • Miråke ! Elle a cåzé.

Waitîz eto[candjî]

Wikipedia-logo-v2.svg Lijhoz l’ årtike miråke so Wikipedia