ombraedje
Etimolodjeye
[candjî]Do viebe « ombrer » avou l’ cawete « -aedje ».
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes : /ɔ̃.ˈbrɛt͡ʃ/ /ɔː.ˈbrɛt͡ʃ/ /ɔ̃.ˈbraːt͡ʃ/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /ɔ̃.ˈbrɛt͡ʃ/
- Ricepeures : omb·raedje
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| ombraedje | ombraedjes |
ombraedje omrin
- no d’ fijhaedje et no di çou k’ est fwait (accion et si adierça) do viebe « ombrer ».
- Ene fråze d’ egzimpe est co a radjouter.
- plaece metowe a l’ ombe
- I manke èn ombraedje e vosse djårdén.
- coxhlaedje et foyes d' èn åbe ki prodût d' l' ombion.
- Li tic-tac do vî molén,
Les grands hôts plopes, leus ombraedjes
[…]Vos n’ î veyîz k’ del verdeure,
La k’ nos djonneas vnént hanter. — Joseph Vrindts, Vîx Lîge, (1901), p.166, “Es Barbou” (fråze rifondowe). - Cwand l' solo tape ås broûlants rdjets, dji rcwire adon l' ombraedje et les frissès naxhes dizo l' ramaye, et dji n' les cwite ki po haper les moxhes ki tournikèt åtoû des foyes riglatixhantes di loumire. — Jean Lejeune di Djoupeye, Avå trîhes èt bwès, p. 194.
Ratourneures
[candjî]- poirter ombraedje : fé des dotes ou del dismefiyance.
