piceure

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « picî » avou l’ cawete « -eure ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
piceure piceures

piceure f.

  1. plaece k’ a stî picêye.
    • Dji m’ a fwait ene piceure tot serant l’ ouxh.
  2. sûteye manire di fé.
    • Por mi, çou k’ est bén seur, c’ est ki ci n’ serè nén
      Tot-z ovrant k’ on såreut s’ saetchî l’ tiesse foû des strins ;
      Do tins do vî Bon Diu, ça s’ f’jheut motoit ; asteure,
      I fåt, po parvini, bén des ôtès piceures. E. Remouchamps (fråze rifondowe).
    • Louke, dji t’ va acsegnî l’ piceure po-z ariver a tes aiwes. A. Maquet (fråze rifondowe).
    • Insi… li dimegne, minme ki ses mwaisses estént fén presses po-z aler a messe, et leye nén lavêye ni mousseye et todi-z ovrant divins ses casroles, elle arivéve tchaeke côp l’ prumire a l’ eglijhe ; nouk n’ a saizi s’ piceure, nén ddja les masseurs, nén seulmint nosse curé. L. Chastelet (fråze rifondowe).
    • Al vesprêye, divant d’ aler chlop, i meta ses côres e tonea del gotire po lzî fé prinde l’ aiwe ; li londmwin, i ndè djåza azès ôtes et on lyi dna l’ piceure po les aveur a pont. A. Lenfant (fråze rifondowe).
    • Les beguenes ourît l’ piceure di leyî li båshele moyate avou les ptits påpåds, et ele s’ etinda bén avou zels. L. Mahin.
  3. (pus stroetmint) nozêye manire di dire ene sacwè, en on lingaedje, k’ èn ôte lingaedje n’ a nén.
    • Les imådjes do walon, ses piceures, ont l’ gosse et l’ sawoura des såvadjes frûts des bwès. J.-D. Boussart (fråze rifondowe).

Sinonimeye[candjî]

Mots vijhéns[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

plaece k’ a stî picêye
sûteye manire di fé
nozêye