tåye

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye 1[candjî]

Tayon-bodje latén «atavus» (minme sinse), adon racuzinåve avou l' francès «atavisme», «atavique».

dalaedje.gif

tåye 1

I. [o.n.]

1. grand-pa. Pô d' djins djhèt: dj' a cnoxhou mes deus tåyes (H. Forir). F. aïeul.

2. pus vî ome d' ene måjhon. Li tåye s' ecrameye berlik berlok dins les firlotches di s' vicåreye (B. Louis).

II. tåyes [t.pl.] djin d' vosse famile k' a viké la bén lonmint. Il ont rployî tchaeke a toû Leu gazete su leus djnos Et rpinde leu frake ås båres, Les tåyes (E. Gilliard). Di ci åbe la, Les tåyes end ont djåzé come d' ene viye conoxhance Ki leus peres ont veyou k' i n' estént k' des efants (H. Simon). L' air shofele k' araedje so l' åbe des tåyes (J. Docquier). F. pères, ancêtres. >>tåyes et ratåyes; u: nos tåyes et nos ratåyes, tayons et ratayons: tos nos vîs parints. rl a: ratåye, tayon. F. ancêtres, ascendants.

Parintaedje[candjî]
Mots d' aplacaedje[candjî]
Pwaire minimom[candjî]

taeye

Ratournaedjes[candjî]

F. ancêtre.

Etimolodjeye 1[candjî]

tåye 2 [f.n.] cramoe.

Etimolodjeye: disfondowe di téle.

Coinrece Basse-Årdene.