tûlea

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje «tûle», avou l’ cawete « -ea ».

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
tûlea tûleas

tûlea o.

  1. (mot do bastimint) pavé.
    • Li coujhene est pavêye di tûleas Motî Haust (fråze rifondowe).
    • Si les tûleas rçuvént leu pårt di blanc såbe, les meurs, yeusses, estént rcovrous avou do papî ås belès grandès fleurs M.V. Splunter, Emile Boutaye (fråze rifondowe).
  2. tot l' pavmint (d' ene måjhon, d' on for).
    • Il ont spiyî les sacwants eures di djoye come on spiyreut ene djate sol tûlea d' leu biestreye É. Gilliard (fråze rifondowe).
    • Dji stofe, dji cû; ké tins k' i fwaiye, dji t' ratind sol tûlea des fors J. Guillaume (fråze rifondowe).
  3. (pus stroetmint) pitit cwårea d' fayince po gårni les meurs u les djivås.
    • Ene tchiminêye ås tûleas Motî Haust (fråze rifondowe).

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Variantes typographiques E cisse pådje ci, n’ a pont d’ ratournaedje pol mot. El pôrîz radjouter, s’ i vs plait ? Come çoula, l’ årtike rissereut d’ adrame.