creveure

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Do viebe « crever » avou l’ cawete « -eure ».

Prononçaedje

AFE :
- diferins prononçaedjes : /kʀɛ.ˈvøːʀ/ /kʀɛ.ˈvyːʀ/ /kʀɛ.ˈvyʀ/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /kʀɛ.ˈvøːʀ/
Ricepeures : cre·veure

Sustantif

singulî	pluriyal
creveure	creveures

creveure femrin

longou trô dins ene vicante sacwè.
- Aveur des creveures ås pîs et å mwins. — Motî Forir (fråze rifondowe).
- Les deurs iviers toirdèt les coxhes do tchinne et fé des creveures a si schoice. — Rodolphe Dedoyard (fråze rifondowe).
longou trô dvins ene pire, on meur, e tere.
- Li grande setcheur fwait des creveures el tere. — Motî Forir (fråze rifondowe).
- Meur plin d' creveures. — Motî Forir (fråze rifondowe).
- E l' creveure d' on meur, dji louke on tcherdon
  Come on vî tiestou, dji tuze e walon. — Jacques Lefebvre (fråze rifondowe).
- Dji tchôke tot çoula dzo m' bresse,
  Tot d' on côp, vla k' on m' mosteure
  Kimint k' on faleut aspoyî
  Po schover dins les creveures
  Et n' nén leyî do broûlî. — François Barillié, Li camarad′ dè l'joie, 1852 (fråze rifondowe).
- [sondje d' ene sakî ki moenne des colon ki djåzèt inte di zels al tape] - A voste åjhe -, dijheut i, dji voe pa les creveures,
  Tos les segnes ki vos fjhoz a li ptite maytêye noere.
  Pinses tu co fé rivni cist oujhea la so t' doet ?
  Louke a twè k' on ti fwaiye pus tård rmaxhî t' djeu. — Toussaint Brahy, Toussaint Brahy, œuvres wallonnes posthumes, Li songe da Babilone, 1887, p.34 (fråze rifondowe).
- Po vey li djoû,
  Dj' abrotche
  Foû
  Del creveure d' ene rotche ! — Louis Lagauche, L'aimant, Li tchanson del Mouze, (1947), p. 106 (fråze rifondowe).
plaece k' est adrovowe.
- I n' fåt k' ene creveure al finiesse
  Et l' cate del bele Agnesse,
  Li cour al fiese
  Court tchessî l' marou e cazer. — Émile Wiket (fråze rifondowe).