dizôrné

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Alofômes di d(i)-
Plinne cogne Sipotcheye cogne
dizôrné dzôrné

Pårticipe erirece[candjî]

singulî pluriyal
omrin dizôrné dizôrnés
femrin dizôrnêye dizôrnêyes
  1. Pårticipe erirece omrin do viebe del prumire troke: « dizôrné ».

Addjectif[candjî]

singulî pluriyal
omrin d(i)zôrné d(i)zôrnés
femrin padrî d(i)zôrnêye d(i)zôrnêyes
femrin padvant d(i)zôrnêye d(i)zôrnêyès

dizôrné o. (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l' no)

  1. ki n' sait pus cwè, ki n' a pupont d' ôre dins ses tuzaedjes.
    • Ké cale cwand l' ôrlodje est astok: on est tot dzôrné.

Sinonimeye[candjî]

disbrôlé, diswaibyî

Ratournaedjes[candjî]

F. décontenancé, émotionné, désemparé, désorienté.

  1. peneus.
    • Li grand bwès lyi shonne si dzôrné, enute, minme avou les gréves et les måvis ki shoflèt (J. Calozet).
    rl a: disbåtchî, disbeli, disnorté, catibulé, discatibulé, troublé.
    F. triste, désolé(e), consterné(e), déconcerté(e).

Coinrece Payis d' Lidje & Årdene.

    • Tante Mareye a chamté d' ses pus vite po vni rdjonde Sofeye, si dzôrnêye. P.-J. Dosimont (fråze rifondowe).