diswaibyî

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

dalaedje.gif

diswaibyî (3inme troke) (codjowaedje)

I. [v.c.] 1. dizôrner (fé piede li tiesse a cåze d' on candjmint d' djîsse, d' åbitudes). I n' fåt nén diswaibyî les viyès djins. Dji so tote diswaibieye avou ç' novele eure la. Les poyes k' on candje di poli sont totes diswaibieyes. On poitrè tos les bokets des spiyeyès posteures di l' eglijhe po les taper e Sambe al minme plaece; come ça, i n' seront nén diswaibyîs, tertos eshonne É. Gilliard (fråze rifondowe). F. dépayser, déranger, troubler, perturber.

  1. saetchî ene sakî foû do penin.
    rl a: discrouker, discroler, disburtaker, discramyî, dismacraler.
    F. secourir, dépêtrer, tirer d'embarras.
  2. fé cori evoye.
    • N' alez nén diswaibyî mes poyes, la vozôtes.
    rl a: axhårer.
    F. faire déguerpir, effaroucher.

II. si diswaibyî [v.pr.]

  1. piede ene åbitude.
    rl a: si disbitouwer.
    F. se déshabituer.
  2. si cwiter (inte on djonnea eyet s' mayon).
    F. rompre.
  3. cori evoye.
    F. déguerpir.

Disfondowes: diswêbyî, d(i)wêbî, d(u)winbî, diswêbyi, diswêbî, duswêbier, duswêbiè, d(u)wêzbî.

Parintaedje[candjî]

diswaibiaedje