honteus

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje «honte», avou l’ cawete « -eus ».

Addjectif[candjî]

singulî pluriyal
omrin honteus
femrin padrî honteuse honteuses
femrin padvant honteuse honteusès

honteus o. (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l' no)

  1. k' a del honte, k' est vite djinné, tot cåzant d' ene djin.
    • N' estoz nén honteus dvant les djins, Di ristamper tos vos mehins ? Simon li scrinî (fråze rifondowe).
    • Tant pire si par après, dji m' trouve metch et honteus. R. Painblanc (fråze rifondowe).
    • N' estoz nén honteus ! Vos on curé, s' ecanayî avou ces måbelairs la po-z etourpiner on vî ome ki n' fwait d' må a nolu. C. Tombeur (fråze rifondowe).
  2. k' on n' divreut nén fé, tot djåzant d' èn ake.
    • C' est todi honteus çou k' il a fwait a s' prôpe fré.

Parintaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

djinné, pitieus

Ratournaedjes[candjî]

  • fr= honteux, timide, gêné
  • fr= honteux

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
omrin eus
femrin euse euses

honteus o.

  1. onk k' est djinné dvant les djins.
    • Dji n’ fwai nén l’ honteus dvant les djins Mins dvant vos, dji so moens ki rén Dji hosse e mantche. A. Henin (fråze rifondowe).

Ratourneures[candjî]

  1. c' est l' honteus ki l' piede

Ratournaedjes[candjî]

  • fr= timide