Aller au contenu

lawere

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Li mot est foirt coinrece, après Djodogne, djusse astok des Flaminds; i vénreut kécfeye bén d' on viebe å cmandeu * «laewer» (livere), ki sereut parint avou l' tîxhwès nonnafrikin « leweren » (livrer) (neyerlandès « leveren »); ci sereut, e flamind, l' ôre di livrer, dj' ô bén: di hiner s' måye, ricomprins come li tchike leye-minme (etimolodjeye nén acertinêye)

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
lawere laweres

lawere femrin

  1. (mot d’ djeu) pitite bole di veule ki sieve a on djeu d’ efant.
    • Berôler dins l' nive di l' ivier
      A schlide u a coucou-poyon
      Di l' esté, djouwer ås laweres
      Bagnî miernou å Pré des Ponts André Dewelle (fråze rifondowe).

Sinonimeye

[candjî]

tchike, måye; Loukîz a : « tchike »

Sipårdaedje do mot

[candjî]

Roman Payis (a Djodogne, todi)

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : C65, E170, R13

Ratournaedjes

[candjî]
pitite bole di veule po djouwer Loukîz a : tchike